Η θετική πλευρά του τραυλισμού #1

Κάθε φορά που συζητώ με άτομα που τραυλίζουν, αποκτώ καινούριες πληροφορίες, μαθαίνω τις εμπειρίες τους, αυτοσαρκαζόμαστε και φυσικά έχουμε πολλά να μοιραστούμε.

Όταν ήμουν παιδί, οι λέξεις που συνέδεαν τον τραυλισμό ήταν αρνητικές: άγχος, στεναχώρια, χαμηλή αυτοπεποίθηση, εσωστρέφεια. Μεγαλώνοντας έμαθα κι άλλες λέξεις, θετικές αυτή τη φορά.

Ένας άνθρωπος με κάποια ιδιαιτερότητα, το πρώτο πράγμα που αναπτύσσει στην προσωπικότητά του, είναι να αποδέχεται τις ιδιαιτερότητες των άλλων, καθώς το ίδιο επιθυμεί και για τον ίδιο. Μαθαίνει να σέβεται, να εκτιμά και να μην απορρίπτει εύκολα ανθρώπους. Μαθαίνει να κάνει αυτοκριτική πριν κρίνει τους άλλους. Δε βιάζεται να βγάλει συμπεράσματα για κάποιον, διότι πάντα «φιλτράρει» το ψυχολογικό υπόβαθρό του. Η συμπεριφορά του αντανακλάται στη συμπεριφορά που θα ήθελε να έχει από τον περίγυρο.

Μιλώντας σε προσωπικό επίπεδο, πάντα με εκνεύριζε όταν οι φίλοι μου κορόιδευαν κάποιον, για οποιοδήποτε λόγο. Μονίμως λέω το εξής: «Δεν ξέρεις τι μπορεί να του συμβαίνει, δεν ξέρεις πώς μπορεί να νιώθει».  Μου κακοφαίνεται όταν χλευάζουν κάποιον με ένα εκ γενετής πρόβλημα, ιδίως όταν δεν διορθώνεται. Η διαταραχή του λόγου με έχει κάνει πιο θετική και πιο ανοιχτόμυαλη σε μια νέα γνωριμία, επειδή ποτέ δε βιάστηκα να την απορρίψω. Φυσικά έχω βγει κερδισμένη! Έχω μάθει να σέβομαι και έχω κερδίσει τον σεβασμό.

Πολλές φορές αναρωτιέμαι εάν θα ήμουν το ίδιο άτομο αν δεν τραύλιζα. Ίσως να μην ήμουν τόσο ντροπαλή, ίσως να είχα περισσότερο θάρρος, ίσως να έλεγα περισσότερα ανέκδοτα χωρίς το φόβο ότι θα τα «σκοτώσω». Από την άλλη, ίσως να ήμουν πιο «ρηχή», λιγότερο ανεκτική στη διαφορετικότητα. Ή ακόμα, ίσως να έψαχνα έναν τρόπο για να ξεχωρίζω!

Αναρωτηθείτε κι εσείς το ίδιο, μπορεί να εκπλαγείτε.

Ίδρυση Συλλόγου

Άρης Πλασκασοβίτης: Μιλώντας ανοιχτά για τον τραυλισμό και το bullying

Ψάχνοντας στο διαδίκτυο να βρω διάσημες προσωπικότητες που τραύλιζαν ή που ακόμα τραυλίζουν, βρίσκω μια μεγάλη λίστα ανθρώπων με την ιδιαιτερότητα αυτή. Δυστυχώς, πέρα από τον Δημοσθένη, κανένα άλλο ελληνικό όνομα δεν αναφέρεται. Όσο προφανής και να είναι η διαταραχή μας, πάντα αποφεύγουμε να το παραδεχτούμε ή να μιλήσουμε για το θέμα αυτό, σαν να είναι κάποιο ταμπού.

Ένα νέο παιδί, ο Άρης Πλασκασοβίτης, εκμεταλλευόμενος τη φήμη του, πήρε το θάρρος και έκανε αυτό που σε όλον τον υπόλοιπο πλανήτη κάνουν χρόνια τώρα: μίλησε για τον τραυλισμό του, για τα δύσκολα μαθητικά του χρόνια και για το bullying που υπέστη. Δέχτηκε αμέτρητα μπράβο και ενθάρρυνε πολλά παιδιά να εκδηλώσουν το δικό τους αντίστοιχα πρόβλημα.

Ένα μεγάλο μπράβο και από εμάς, την Πρωτοβουλία Προσώπων που Τραυλίζουν, σε αυτό τον άνθρωπο που όχι μόνο μας βοήθησε με τον τρόπο του στο έργο μας, την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση δηλαδή, αλλά έδειξε το δρόμο και για πολλούς ακολουθώντας το παράδειγμά του. 

Δείτε το απόσπασμα από την εκπομπή της Ελεονώρας Μελέτη:

http://www.yupiii.gr/gossip/c68572/Arhs_Plaskasoviths-Osa_eipe_sto_Meleths.html

Megan Washington

Με απλότητα και αυτοσαρκασμό, η Megan Washington αποφασίζει να "βγει μπροστά" και να μιλήσει ανοιχτά για τον τραυλισμό της. Κέρδισε σεβασμό και ένα μεγάλο χειροκρότημα...


   "Στέκομαι μπροστά σας για να σας πω το εξής: Τραυλίζω.
   Δεν είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που υπάρχει, υπάρχουν άνθρωποι που έχουν πολύ πιο σοβαρά θέματα να αντιμετωπίσουν, αλλά ο τραυλισμός είναι η δική μου μάχη.
Ποτέ δεν μίλησα ανοιχτά έως τώρα, ίσως επειδή κάπου μέσα μου ευχόμουν ότι μεγαλώνοντας θα εξαφανιζόταν. Αλλά, φτάνοντας στην ηλικία των 28, νομίζω ότι θεωρούμαι πλέον μεγάλη!
   Ο κόσμος θεωρεί ότι είμαι μεθυσμένη όλη την ώρα. Ο κόσμος νομίζει ότι έχω ξεχάσει το όνομά μου, επειδή κολλάω όταν πάω να συστηθώ.
   Έκανα λογοθεραπεία, όπου μου πρότειναν να μιλάω αργά, απαλά, σχεδόν τραγουδιστά, και κατέληξα να ακούγομαι σαν να έχω πάρει χούφτες Βάλιουμ. Χρησιμοποιώ αυτή τη μέθοδο πολύ σπάνια, μόνο όταν είναι πραγματικά ανάγκη, διότι στην ουσία δεν είμαι εγώ, όταν μιλάω έτσι. Και σαν τραγουδοποιός, οφείλω να είμαι αληθινή και αυθεντική, τόσο στα τραγούδια μου, όσο και στην ομιλία μου.
   Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι κατασκευασμένος έτσι ώστε είναι αδύνατο να τραυλίσεις όταν τραγουδάς! Όταν ήμουν μικρή, το τραγούδι ήταν η θεραπεία μου. Είναι η ανακούφισή μου, είναι η μόνη στιγμή όπου μιλάω με ευφράδεια. Μόνο τότε η γλώσσα μου ακολουθεί πίστα κάθε μου σκέψη."

Η Megan Washington είναι μουσικοσυνθέτης από την Αυστραλία και έχει στην κατοχή της τρία βραβεία.

ΜΗΝ ΕΠΙΛΕΓΕΙΣ ΤΗ ΣΙΩΠΗ

Πόσοι από εσάς αγχώνονται και πιέζονται μόλις σας κάνουν την εξής, απλούστατη ερώτηση:
"Το όνομά σου;"
Συμπεριλάβετε κι εμένα στο κλαμπ...
Συνήθως, όταν απαντάμε σε κάτι και ξέρουμε ότι θα τραυλίσουμε, ο εγκέφαλος ψάχνει αυτόματα για συνώνυμες λέξεις, πιο εύκολες, που να "γλιστράνε".
Εκτός από την ερώτηση αυτή: "Πώς σε λένε;" Εκεί, ή το'χεις ή δεν το'χεις.
Κι εκεί αρχίζει ο αγώνας.
"Νααααα.... Νααααααα...."
"Νατάσα; Νάνσυ;"
"Νααααα.... Νααααααα...."
"Τι έγινε, το ξέχασες;"
"Ναααα...τθθθαλία"
Και μετά σιωπή. Δεν ξαναμιλάω. Μια φορά κλείστηκα στην τουαλέτα της καφετέριας κι έκλαιγα.

Όταν λοιπόν έκανα τη λογοθεραπεία, άλλαξε η ψυχολογία μου, άλλαξε η οπτική που βλέπω τον τραυλισμό μου, άλλαξε η ζωή μου. Φυσικά και τραυλίζω ακόμα, εννοείται ότι κολλάω ακόμα όταν συστήνομαι, αλλά δεν θα κάτσω να σκάσω. Συνεχίζω την κουβέντα όπως και να' χει.

Αυτό που με βοηθάει πολύ, είναι να το λέω ξεκάθαρα ότι τραυλίζω. Σαν να ξορκίζεις το φόβο...
Ιδού μερικές συμβουλές:

1) Όταν κάνεις μια νέα γνωριμία και η κουβέντα καταλήξει σε πιο προσωπικά θέματα, μπορείς να το αναφέρεις: "Ένα από τα πράγματα που με κάνει και ξεχωρίζω, είναι ότι τραυλίζω. Αν δεν γνωρίζεις περί τραυλισμού, να σου το εξηγήσω, είμαι πλέον ειδικός!"

2) Όταν πρόκειται να μιλήσεις σε μια ομάδα ανθρώπων, μπορείς στο ξεκίνημα να το ξεκαθαρίσεις, με τρόπο άνετο, σαν μια μικρή πληροφορία: "Α, να ξέρετε ότι τραυλίζω, οπότε αν με ακούσετε να επαναλαμβάνω κάποιες συλλαβές ή να κάνω παύσεις, μην απορήσετε. Νιώθω πλέον άνετα με αυτό, ελπίζω να νιώθετε κι εσείς".

3) Χιούμορ, αυτοσαρκασμός. Αν την ώρα που μιλάς σε κάποιον αρχίσεις να τραυλίζεις, δεν υπάρχει λόγος πανικού. Χρησιμοποίησε το χιούμορ για άμυνα: "Ουφ, αυτό το τραύλισμα είναι στον αυτόματο πιλότο σήμερα!" Και γέλα. Αυτόματα ο άλλος θα καταλάβει ότι νιώθεις άνετα με αυτό και θα γίνει καλύτερος ακροατής.

4) Αν κάποιος σε κοροϊδέψει και γελάσει εις βάρος σου, μπορείς να το εκφράσεις. "Δεν ξέρω αν το κατάλαβες, αλλά τραυλίζω, είναι ο τρόπος που μιλάω και με ενοχλεί αυτό που κάνεις". Θα σου ζητήσει αυτόματα συγνώμη (αν είναι νοήμων). Είναι λίγο σκληρή σαν αντιμετώπιση, αλλά οι περισσότεροι θα εκτιμήσουν και θα σεβαστούν το θάρρος σου να τους πεις πώς νιώθεις.

Αν επιλέξεις να μη μιλήσεις, φρόντισε ο λόγος να μην είναι ο τραυλισμός.

10o Παγκόσμιο συνέδριο για τα Πρόσωπα που Τραυλίζουν

2 χρόνια μετά το ομαδικό πρόγραμμα λογοθεραπείας

Γράφει: Σπύρος Αυγέρης - Υπεύθυνος Δημοσίων Σχέσεων ΠπΤ

Facebook: Spiros Avg - Twitter: Android_cd47

Έχουν περάσει σχεδόν 2 χρόνια που τελείωσε το ομαδικό εντατικό πρόγραμμα λογοθεραπείας που παρακολούθησα και ακόμα γεύομαι τα οφέλη αυτής μου της ενέργειας. Η ομιλία μου μπορεί να μην είναι σε τόσο καλό σημείο πλέον επειδή είμαι άνθρωπος της συνήθειας και λίγο τεμπέλης και δεν εξασκούμαι αλλά τα οφέλη-αυτού που λέμε κάτω μέρους του παγόβουνου-δεν έχουν φύγει ακόμη. Έχω σταματήσει να  ντρέπομαι πολύ που τραυλίζω, νιώθω άνετα να το συζητάω με κάποιον, δεν ντρέπομαι να μιλάω και να φλερτάρω γυναίκες, έχω αποδεχθεί αυτό που είμαι και βοηθάω και τους άλλους να με αποδεχθούν. Παλιά οι γυναίκες το έβλεπαν περίεργα, τώρα το βρίσκουν χαριτωμένο. Παλιά ντρεπόμουν να κάνω απλά πράγματα όπως να παραγγείλω, να πάω στο περίπτερο, πλέον δεν ντρέπομαι. Όταν δεν νιώθεις άσχημα εσύ που τραυλίζεις τότε κατά συνέπεια δεν θα νιώσει άσχημα και ο συνομιλητής σου. Πάντα θα υπάρχουν οι οπισθοδρομικοί και κακόβουλοι που θα γελάσουν και θα σε κοροϊδέψουν αλλά αρκεί να ξέρεις να τους αντιμετωπίσεις. Πάντα θα υπάρχει ο ρατσισμός σε αυτή την χώρα, πάντα θα υπάρχει η αδυναμία να αποδεχθούμε το διαφορετικό, ήταν στο DNA μας και ενισχύθηκε με την όλη αυτή την κρίση (μεταναστευτικό κτλ). Νομίζω δεν θα αργήσει η στιγμή που η Χρυσή Αυγή θα βάλει και ανθρώπους σαν εμάς στον στόχο της θέλοντας να μας πετάξει στον Καιάδα. Παρ όλες τις αντιξοότητες που αντιμετωπίζει ένα πρόσωπο που τραυλίζει στην ελληνική κοινωνία εάν μπορούσα να γυρίσω τον χρόνο πίσω και να απαλλαγώ από τον τραυλισμό μου μάλλον δεν θα το έκανα, πλέον είναι κομμάτι μου, είναι αυτό που με κάνει να διαφέρω από τους άλλους 26χρονούς 

Ομαδικό εντατικό πρόγραμμα λογοθεραπείας: Θα το ξανάκανα; Ναι. Θα το ξανακάνω; Ναι