Παρασκευή 6 Ιουνίου 2014

Megan Washington

Με απλότητα και αυτοσαρκασμό, η Megan Washington αποφασίζει να "βγει μπροστά" και να μιλήσει ανοιχτά για τον τραυλισμό της. Κέρδισε σεβασμό και ένα μεγάλο χειροκρότημα...


   "Στέκομαι μπροστά σας για να σας πω το εξής: Τραυλίζω.
   Δεν είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που υπάρχει, υπάρχουν άνθρωποι που έχουν πολύ πιο σοβαρά θέματα να αντιμετωπίσουν, αλλά ο τραυλισμός είναι η δική μου μάχη.
Ποτέ δεν μίλησα ανοιχτά έως τώρα, ίσως επειδή κάπου μέσα μου ευχόμουν ότι μεγαλώνοντας θα εξαφανιζόταν. Αλλά, φτάνοντας στην ηλικία των 28, νομίζω ότι θεωρούμαι πλέον μεγάλη!
   Ο κόσμος θεωρεί ότι είμαι μεθυσμένη όλη την ώρα. Ο κόσμος νομίζει ότι έχω ξεχάσει το όνομά μου, επειδή κολλάω όταν πάω να συστηθώ.
   Έκανα λογοθεραπεία, όπου μου πρότειναν να μιλάω αργά, απαλά, σχεδόν τραγουδιστά, και κατέληξα να ακούγομαι σαν να έχω πάρει χούφτες Βάλιουμ. Χρησιμοποιώ αυτή τη μέθοδο πολύ σπάνια, μόνο όταν είναι πραγματικά ανάγκη, διότι στην ουσία δεν είμαι εγώ, όταν μιλάω έτσι. Και σαν τραγουδοποιός, οφείλω να είμαι αληθινή και αυθεντική, τόσο στα τραγούδια μου, όσο και στην ομιλία μου.
   Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι κατασκευασμένος έτσι ώστε είναι αδύνατο να τραυλίσεις όταν τραγουδάς! Όταν ήμουν μικρή, το τραγούδι ήταν η θεραπεία μου. Είναι η ανακούφισή μου, είναι η μόνη στιγμή όπου μιλάω με ευφράδεια. Μόνο τότε η γλώσσα μου ακολουθεί πίστα κάθε μου σκέψη."

Η Megan Washington είναι μουσικοσυνθέτης από την Αυστραλία και έχει στην κατοχή της τρία βραβεία.

Πέμπτη 5 Ιουνίου 2014

ΜΗΝ ΕΠΙΛΕΓΕΙΣ ΤΗ ΣΙΩΠΗ

Πόσοι από εσάς αγχώνονται και πιέζονται μόλις σας κάνουν την εξής, απλούστατη ερώτηση:
"Το όνομά σου;"
Συμπεριλάβετε κι εμένα στο κλαμπ...
Συνήθως, όταν απαντάμε σε κάτι και ξέρουμε ότι θα τραυλίσουμε, ο εγκέφαλος ψάχνει αυτόματα για συνώνυμες λέξεις, πιο εύκολες, που να "γλιστράνε".
Εκτός από την ερώτηση αυτή: "Πώς σε λένε;" Εκεί, ή το'χεις ή δεν το'χεις.
Κι εκεί αρχίζει ο αγώνας.
"Νααααα.... Νααααααα...."
"Νατάσα; Νάνσυ;"
"Νααααα.... Νααααααα...."
"Τι έγινε, το ξέχασες;"
"Ναααα...τθθθαλία"
Και μετά σιωπή. Δεν ξαναμιλάω. Μια φορά κλείστηκα στην τουαλέτα της καφετέριας κι έκλαιγα.

Όταν λοιπόν έκανα τη λογοθεραπεία, άλλαξε η ψυχολογία μου, άλλαξε η οπτική που βλέπω τον τραυλισμό μου, άλλαξε η ζωή μου. Φυσικά και τραυλίζω ακόμα, εννοείται ότι κολλάω ακόμα όταν συστήνομαι, αλλά δεν θα κάτσω να σκάσω. Συνεχίζω την κουβέντα όπως και να' χει.

Αυτό που με βοηθάει πολύ, είναι να το λέω ξεκάθαρα ότι τραυλίζω. Σαν να ξορκίζεις το φόβο...
Ιδού μερικές συμβουλές:

1) Όταν κάνεις μια νέα γνωριμία και η κουβέντα καταλήξει σε πιο προσωπικά θέματα, μπορείς να το αναφέρεις: "Ένα από τα πράγματα που με κάνει και ξεχωρίζω, είναι ότι τραυλίζω. Αν δεν γνωρίζεις περί τραυλισμού, να σου το εξηγήσω, είμαι πλέον ειδικός!"

2) Όταν πρόκειται να μιλήσεις σε μια ομάδα ανθρώπων, μπορείς στο ξεκίνημα να το ξεκαθαρίσεις, με τρόπο άνετο, σαν μια μικρή πληροφορία: "Α, να ξέρετε ότι τραυλίζω, οπότε αν με ακούσετε να επαναλαμβάνω κάποιες συλλαβές ή να κάνω παύσεις, μην απορήσετε. Νιώθω πλέον άνετα με αυτό, ελπίζω να νιώθετε κι εσείς".

3) Χιούμορ, αυτοσαρκασμός. Αν την ώρα που μιλάς σε κάποιον αρχίσεις να τραυλίζεις, δεν υπάρχει λόγος πανικού. Χρησιμοποίησε το χιούμορ για άμυνα: "Ουφ, αυτό το τραύλισμα είναι στον αυτόματο πιλότο σήμερα!" Και γέλα. Αυτόματα ο άλλος θα καταλάβει ότι νιώθεις άνετα με αυτό και θα γίνει καλύτερος ακροατής.

4) Αν κάποιος σε κοροϊδέψει και γελάσει εις βάρος σου, μπορείς να το εκφράσεις. "Δεν ξέρω αν το κατάλαβες, αλλά τραυλίζω, είναι ο τρόπος που μιλάω και με ενοχλεί αυτό που κάνεις". Θα σου ζητήσει αυτόματα συγνώμη (αν είναι νοήμων). Είναι λίγο σκληρή σαν αντιμετώπιση, αλλά οι περισσότεροι θα εκτιμήσουν και θα σεβαστούν το θάρρος σου να τους πεις πώς νιώθεις.

Αν επιλέξεις να μη μιλήσεις, φρόντισε ο λόγος να μην είναι ο τραυλισμός.

Δευτέρα 11 Μαρτίου 2013

2 χρόνια μετά το ομαδικό πρόγραμμα λογοθεραπείας

Γράφει: Σπύρος Αυγέρης - Υπεύθυνος Δημοσίων Σχέσεων ΠπΤ
Facebook: Spiros Avg - Twitter: Android_cd47



Έχουν περάσει σχεδόν 2 χρόνια που τελείωσε το ομαδικό εντατικό πρόγραμμα λογοθεραπείας που παρακολούθησα και ακόμα γεύομαι τα οφέλη αυτής μου της ενέργειας. Η ομιλία μου μπορεί να μην είναι σε τόσο καλό σημείο πλέον επειδή είμαι άνθρωπος της συνήθειας και λίγο τεμπέλης και δεν εξασκούμαι αλλά τα οφέλη-αυτού που λέμε κάτω μέρους του παγόβουνου-δεν έχουν φύγει ακόμη. Έχω σταματήσει να  ντρέπομαι πολύ που τραυλίζω, νιώθω άνετα να το συζητάω με κάποιον, δεν ντρέπομαι να μιλάω και να φλερτάρω γυναίκες, έχω αποδεχθεί αυτό που είμαι και βοηθάω και τους άλλους να με αποδεχθούν. Παλιά οι γυναίκες το έβλεπαν περίεργα, τώρα το βρίσκουν χαριτωμένο. Παλιά ντρεπόμουν να κάνω απλά πράγματα όπως να παραγγείλω, να πάω στο περίπτερο, πλέον δεν ντρέπομαι. Όταν δεν νιώθεις άσχημα εσύ που τραυλίζεις τότε κατά συνέπεια δεν θα νιώσει άσχημα και ο συνομιλητής σου. Πάντα θα υπάρχουν οι οπισθοδρομικοί και κακόβουλοι που θα γελάσουν και θα σε κοροϊδέψουν αλλά αρκεί να ξέρεις να τους αντιμετωπίσεις. Πάντα θα υπάρχει ο ρατσισμός σε αυτή την χώρα, πάντα θα υπάρχει η αδυναμία να αποδεχθούμε το διαφορετικό, ήταν στο DNA μας και ενισχύθηκε με την όλη αυτή την κρίση (μεταναστευτικό κτλ). Νομίζω δεν θα αργήσει η στιγμή που η Χρυσή Αυγή θα βάλει και ανθρώπους σαν εμάς στον στόχο της θέλοντας να μας πετάξει στον Καιάδα. Παρ όλες τις αντιξοότητες που αντιμετωπίζει ένα πρόσωπο που τραυλίζει στην ελληνική κοινωνία εάν μπορούσα να γυρίσω τον χρόνο πίσω και να απαλλαγώ από τον τραυλισμό μου μάλλον δεν θα το έκανα, πλέον είναι κομμάτι μου, είναι αυτό που με κάνει να διαφέρω από τους άλλους 26χρονούς 
Ομαδικό εντατικό πρόγραμμα λογοθεραπείας: Θα το ξανάκανα; Ναι. Θα το ξανακάνω; Ναι


Δευτέρα 22 Οκτωβρίου 2012

Παγκόσμια Ημέρα Τραυλισμού

Από το 1998 καθιερώθηκε η 22η Οκτωβρίου ως η παγκόσμια ημέρα για τον Τραυλισμό (International Stuttering Awareness Day). Στόχος της ημέρας αυτής είναι η ευαισθητοποίηση και ενημέρωση των προσώπων που τραυλίζουν, του κοινού, των γονέων, των παιδιάτρων, των ειδικών κλπ σχετικά με νέες έρευνες και μεθόδους στο θέμα του Τραυλισμού


Τρίτη 24 Ιανουαρίου 2012

Γονείς και Τραυλισμός

Η ενημέρωση και η υποστήριξη είναι ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης.

Η διαταραχή του τραυλισμού αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα για τους γονείς, γιατί συνήθως δεν γνωρίζουν τον τρόπο που πρέπει να διαχειριστούν την κατάσταση, πού πρέπει να απευθυνθούν και πώς να συμπεριφερθούν στο παιδί σχετικά με τον τραυλισμό. Η ανησυχία των γονέων είναι εμφανής και δικαιολογημένη. Αρκετοί γονείς όμως, όταν ο τραυλισμός έχει εδραιωθεί στην ομιλία του παιδιού, δεν μπορούν να αποδεχτούν τον τρόπο ομιλίας του και βλέπουν τον τραυλισμό ως ταμπού.        
 Ο τραυλισμός δεν είναι ντροπή. Το παιδί χρειάζεται την ασφάλεια και την αποδοχή από το οικογενειακό περιβάλλον, ώστε να νιώθει συναισθηματική ασφάλεια και προστασία στο περιβάλλον που ζει. Πολλά από τα παραπάνω είναι αποτέλεσμα της έλλειψης ενημέρωσης των γονέων αλλά και ευρύτερα της κοινής γνώμης για την διαταραχή.
  
Η αντίδραση των γονέων στον τραυλισμό πρέπει να είναι τέτοια που να επηρεάζει όσο λιγότερο δυνατόν την ψυχολογική κατάσταση του παιδιού. Ο τρόπος ομιλίας επιδρά καταλυτικά στην ψυχοσύνθεση του, γιατί κατά την ανάπτυξη του, καταλαβαίνει την διαφορετικότητα που έχει από τα συνομήλικα παιδιά και στην προσπάθεια του να καταφέρει να μιλήσει όπως και οι υπόλοιποι και πολλές φορές όταν υπάρχουν και φαινόμενα αρνητικής κριτικής από συμμαθητές (π.χ. κοροϊδία), το παιδί κλείνεται και δημιουργούνται αρνητικά συναισθήματα όπως νευρικότητα, ντροπή, έλλειψη συναναστροφής σε οικογενειακό και σχολικό περιβάλλον. Γι αυτό το λόγο, ο ρόλος των γονέων θα πρέπει να είναι ενθαρρυντικός και υποστηρικτικός.

Μερικές προτάσεις (συνοπτικά παραθέτουμε) από το φυλλάδιο που εξέδωσε η Ομάδα Ειδικού Ενδιαφέροντος στις Διαταραχές Ροής της Ομιλίας του Πανελληνίου Συλλόγου Λογοθεραπευτών για τους γονείς*:

  • Μη λέτε στο παιδί να πει τη λέξη που τραύλισε.
  • Μην υποδεικνύετε στο παιδί να μιλά με αργό ρυθμό, ούτε να σκέφτεται πριν μιλήσει.
  • Επικεντρωθείτε στο τι λέει το παιδί και όχι πώς το λέει.
  • Αφήστε το παιδί να τελειώσει τη φράση του. Μην το διακόπτετε ή μην τελειώνετε εσείς τη φράση του. Δώστε του χρόνο και μην το πιέζετε.
  • Φερθείτε στο παιδί σας το ίδιο όπως και σε ένα παιδί που δεν τραυλίζει.
  • Συζητήστε με το παιδί και υποστηρίξτε το σε περιβάλλοντα που επηρεάζουν τη συμπεριφορά του όπως π.χ. στο σχολείο.
  • Μην κατηγορείτε τον εαυτό σας για τον τραυλισμό του παιδιού σας.


Να θυμάστε πως η έγκαιρη παρέμβαση στον λογοθεραπευτή είναι επιτακτική γιατί θα εφαρμοστεί η κατάλληλη θεραπεία ανάλογα με τις ανάγκες του παιδιού και την ηλικία του καταφέρνοντας είτε να μειωθεί σημαντικά είτε και να εξαλειφθεί (σε μερικές περιπτώσεις).

Μάθετε περισσότερα για τον τραυλισμό. Μιλήστε με το παιδί για τη δυσκολία που βιώνει, μοιραστείτε την ανησυχία σας με άλλους γονείς και αντιμετωπίστε το ως κάτι το φυσιολογικό.

           
Πληροφορίες για τον τραυλισμό μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα του Πανελληνίου Συλλόγου Λογοπεδικών: http://www.logopedists.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=223:2011-07-11-20-25-37&catid=53:top-epikaira